Conjugation of nödga
to compel ((half) force) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | nödga |
Presens
| jag | nödgar |
| du | nödgar |
| han / hon / den / det | nödgar |
| vi | nödgar |
| ni | nödgar |
| de | nödgar |
Preteritum
| jag | nödgade |
| du | nödgade |
| han / hon / den / det | nödgade |
| vi | nödgade |
| ni | nödgade |
| de | nödgade |
Supinum
| jag | nödgat |
| du | nödgat |
| han / hon / den / det | nödgat |
| vi | nödgat |
| ni | nödgat |
| de | nödgat |
Imperativ
| — | nödga |
Passiv
Infinitiv
| — | nödgas |
Presens
| jag | nödgas |
| du | nödgas |
| han / hon / den / det | nödgas |
| vi | nödgas |
| ni | nödgas |
| de | nödgas |
Preteritum
| jag | nödgades |
| du | nödgades |
| han / hon / den / det | nödgades |
| vi | nödgades |
| ni | nödgades |
| de | nödgades |
Supinum
| jag | nödgats |
| du | nödgats |
| han / hon / den / det | nödgats |
| vi | nödgats |
| ni | nödgats |
| de | nödgats |