Conjugation of mystifiera
to mystify Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | mystifiera |
Presens
| jag | mystifierar |
| du | mystifierar |
| han / hon / den / det | mystifierar |
| vi | mystifierar |
| ni | mystifierar |
| de | mystifierar |
Preteritum
| jag | mystifierade |
| du | mystifierade |
| han / hon / den / det | mystifierade |
| vi | mystifierade |
| ni | mystifierade |
| de | mystifierade |
Supinum
| jag | mystifierat |
| du | mystifierat |
| han / hon / den / det | mystifierat |
| vi | mystifierat |
| ni | mystifierat |
| de | mystifierat |
Imperativ
| — | mystifiera |
Passiv
Infinitiv
| — | mystifieras |
Presens
| jag | mystifieras |
| du | mystifieras |
| han / hon / den / det | mystifieras |
| vi | mystifieras |
| ni | mystifieras |
| de | mystifieras |
Preteritum
| jag | mystifierades |
| du | mystifierades |
| han / hon / den / det | mystifierades |
| vi | mystifierades |
| ni | mystifierades |
| de | mystifierades |
Supinum
| jag | mystifierats |
| du | mystifierats |
| han / hon / den / det | mystifierats |
| vi | mystifierats |
| ni | mystifierats |
| de | mystifierats |