Conjugation of moralisera
to moralize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | moralisera |
Presens
| jag | moraliserar |
| du | moraliserar |
| han / hon / den / det | moraliserar |
| vi | moraliserar |
| ni | moraliserar |
| de | moraliserar |
Preteritum
| jag | moraliserade |
| du | moraliserade |
| han / hon / den / det | moraliserade |
| vi | moraliserade |
| ni | moraliserade |
| de | moraliserade |
Supinum
| jag | moraliserat |
| du | moraliserat |
| han / hon / den / det | moraliserat |
| vi | moraliserat |
| ni | moraliserat |
| de | moraliserat |
Imperativ
| — | moralisera |
Passiv
Infinitiv
| — | moraliseras |
Presens
| jag | moraliseras |
| du | moraliseras |
| han / hon / den / det | moraliseras |
| vi | moraliseras |
| ni | moraliseras |
| de | moraliseras |
Preteritum
| jag | moraliserades |
| du | moraliserades |
| han / hon / den / det | moraliserades |
| vi | moraliserades |
| ni | moraliserades |
| de | moraliserades |
Supinum
| jag | moraliserats |
| du | moraliserats |
| han / hon / den / det | moraliserats |
| vi | moraliserats |
| ni | moraliserats |
| de | moraliserats |