Conjugation of misstycka
to disapprove, to dislike, to object, to mind (somebody doing something), to take offense Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | misstycka |
Presens
| jag | misstycker |
| du | misstycker |
| han / hon / den / det | misstycker |
| vi | misstycker |
| ni | misstycker |
| de | misstycker |
Preteritum
| jag | misstyckte |
| du | misstyckte |
| han / hon / den / det | misstyckte |
| vi | misstyckte |
| ni | misstyckte |
| de | misstyckte |
Supinum
| jag | misstyckt |
| du | misstyckt |
| han / hon / den / det | misstyckt |
| vi | misstyckt |
| ni | misstyckt |
| de | misstyckt |
Imperativ
| — | misstyck |
Passiv
Infinitiv
| — | misstyckas |
Presens
| jag | misstycks |
| du | misstycks |
| han / hon / den / det | misstycks |
| vi | misstycks |
| ni | misstycks |
| de | misstycks |
Preteritum
| jag | misstycktes |
| du | misstycktes |
| han / hon / den / det | misstycktes |
| vi | misstycktes |
| ni | misstycktes |
| de | misstycktes |
Supinum
| jag | misstyckts |
| du | misstyckts |
| han / hon / den / det | misstyckts |
| vi | misstyckts |
| ni | misstyckts |
| de | misstyckts |