Conjugation of misstolka
to misinterpret Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | misstolka |
Presens
| jag | misstolkar |
| du | misstolkar |
| han / hon / den / det | misstolkar |
| vi | misstolkar |
| ni | misstolkar |
| de | misstolkar |
Preteritum
| jag | misstolkade |
| du | misstolkade |
| han / hon / den / det | misstolkade |
| vi | misstolkade |
| ni | misstolkade |
| de | misstolkade |
Supinum
| jag | misstolkat |
| du | misstolkat |
| han / hon / den / det | misstolkat |
| vi | misstolkat |
| ni | misstolkat |
| de | misstolkat |
Imperativ
| — | misstolka |
Passiv
Infinitiv
| — | misstolkas |
Presens
| jag | misstolkas |
| du | misstolkas |
| han / hon / den / det | misstolkas |
| vi | misstolkas |
| ni | misstolkas |
| de | misstolkas |
Preteritum
| jag | misstolkades |
| du | misstolkades |
| han / hon / den / det | misstolkades |
| vi | misstolkades |
| ni | misstolkades |
| de | misstolkades |
Supinum
| jag | misstolkats |
| du | misstolkats |
| han / hon / den / det | misstolkats |
| vi | misstolkats |
| ni | misstolkats |
| de | misstolkats |