Conjugation of misskreditera
to discredit; to harm the good reputation of a person Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | misskreditera |
Presens
| jag | misskrediterar |
| du | misskrediterar |
| han / hon / den / det | misskrediterar |
| vi | misskrediterar |
| ni | misskrediterar |
| de | misskrediterar |
Preteritum
| jag | misskrediterade |
| du | misskrediterade |
| han / hon / den / det | misskrediterade |
| vi | misskrediterade |
| ni | misskrediterade |
| de | misskrediterade |
Supinum
| jag | misskrediterat |
| du | misskrediterat |
| han / hon / den / det | misskrediterat |
| vi | misskrediterat |
| ni | misskrediterat |
| de | misskrediterat |
Imperativ
| — | misskreditera |
Passiv
Infinitiv
| — | misskrediteras |
Presens
| jag | misskrediteras |
| du | misskrediteras |
| han / hon / den / det | misskrediteras |
| vi | misskrediteras |
| ni | misskrediteras |
| de | misskrediteras |
Preteritum
| jag | misskrediterades |
| du | misskrediterades |
| han / hon / den / det | misskrediterades |
| vi | misskrediterades |
| ni | misskrediterades |
| de | misskrediterades |
Supinum
| jag | misskrediterats |
| du | misskrediterats |
| han / hon / den / det | misskrediterats |
| vi | misskrediterats |
| ni | misskrediterats |
| de | misskrediterats |