Conjugation of missbedöma
to misjudge Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | missbedöma |
Presens
| jag | missbedömer |
| du | missbedömer |
| han / hon / den / det | missbedömer |
| vi | missbedömer |
| ni | missbedömer |
| de | missbedömer |
Preteritum
| jag | missbedömde |
| du | missbedömde |
| han / hon / den / det | missbedömde |
| vi | missbedömde |
| ni | missbedömde |
| de | missbedömde |
Supinum
| jag | missbedömt |
| du | missbedömt |
| han / hon / den / det | missbedömt |
| vi | missbedömt |
| ni | missbedömt |
| de | missbedömt |
Imperativ
| — | missbedöm |
Passiv
Infinitiv
| — | missbedömas |
Presens
| jag | missbedöms |
| du | missbedöms |
| han / hon / den / det | missbedöms |
| vi | missbedöms |
| ni | missbedöms |
| de | missbedöms |
Preteritum
| jag | missbedömdes |
| du | missbedömdes |
| han / hon / den / det | missbedömdes |
| vi | missbedömdes |
| ni | missbedömdes |
| de | missbedömdes |
Supinum
| jag | missbedömts |
| du | missbedömts |
| han / hon / den / det | missbedömts |
| vi | missbedömts |
| ni | missbedömts |
| de | missbedömts |