Conjugation of missakta
disdain Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | missakta |
Presens
| jag | missaktar |
| du | missaktar |
| han / hon / den / det | missaktar |
| vi | missaktar |
| ni | missaktar |
| de | missaktar |
Preteritum
| jag | missaktade |
| du | missaktade |
| han / hon / den / det | missaktade |
| vi | missaktade |
| ni | missaktade |
| de | missaktade |
Supinum
| jag | missaktat |
| du | missaktat |
| han / hon / den / det | missaktat |
| vi | missaktat |
| ni | missaktat |
| de | missaktat |
Imperativ
| — | missakta |
Passiv
Infinitiv
| — | missaktas |
Presens
| jag | missaktas |
| du | missaktas |
| han / hon / den / det | missaktas |
| vi | missaktas |
| ni | missaktas |
| de | missaktas |
Preteritum
| jag | missaktades |
| du | missaktades |
| han / hon / den / det | missaktades |
| vi | missaktades |
| ni | missaktades |
| de | missaktades |
Supinum
| jag | missaktats |
| du | missaktats |
| han / hon / den / det | missaktats |
| vi | missaktats |
| ni | missaktats |
| de | missaktats |