Conjugation of meritera
to make (someone) (more) qualified (especially for a job, position, or the like), to qualify (someone) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | meritera |
Presens
| jag | meriterar |
| du | meriterar |
| han / hon / den / det | meriterar |
| vi | meriterar |
| ni | meriterar |
| de | meriterar |
Preteritum
| jag | meriterade |
| du | meriterade |
| han / hon / den / det | meriterade |
| vi | meriterade |
| ni | meriterade |
| de | meriterade |
Supinum
| jag | meriterat |
| du | meriterat |
| han / hon / den / det | meriterat |
| vi | meriterat |
| ni | meriterat |
| de | meriterat |
Imperativ
| — | meritera |
Passiv
Infinitiv
| — | meriteras |
Presens
| jag | meriteras |
| du | meriteras |
| han / hon / den / det | meriteras |
| vi | meriteras |
| ni | meriteras |
| de | meriteras |
Preteritum
| jag | meriterades |
| du | meriterades |
| han / hon / den / det | meriterades |
| vi | meriterades |
| ni | meriterades |
| de | meriterades |
Supinum
| jag | meriterats |
| du | meriterats |
| han / hon / den / det | meriterats |
| vi | meriterats |
| ni | meriterats |
| de | meriterats |