Conjugation of materialisera
materialize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | materialisera |
Presens
| jag | materialiserar |
| du | materialiserar |
| han / hon / den / det | materialiserar |
| vi | materialiserar |
| ni | materialiserar |
| de | materialiserar |
Preteritum
| jag | materialiserade |
| du | materialiserade |
| han / hon / den / det | materialiserade |
| vi | materialiserade |
| ni | materialiserade |
| de | materialiserade |
Supinum
| jag | materialiserat |
| du | materialiserat |
| han / hon / den / det | materialiserat |
| vi | materialiserat |
| ni | materialiserat |
| de | materialiserat |
Imperativ
| — | materialisera |
Passiv
Infinitiv
| — | materialiseras |
Presens
| jag | materialiseras |
| du | materialiseras |
| han / hon / den / det | materialiseras |
| vi | materialiseras |
| ni | materialiseras |
| de | materialiseras |
Preteritum
| jag | materialiserades |
| du | materialiserades |
| han / hon / den / det | materialiserades |
| vi | materialiserades |
| ni | materialiserades |
| de | materialiserades |
Supinum
| jag | materialiserats |
| du | materialiserats |
| han / hon / den / det | materialiserats |
| vi | materialiserats |
| ni | materialiserats |
| de | materialiserats |