Conjugation of manifestera
to manifest Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | manifestera |
Presens
| jag | manifesterar |
| du | manifesterar |
| han / hon / den / det | manifesterar |
| vi | manifesterar |
| ni | manifesterar |
| de | manifesterar |
Preteritum
| jag | manifesterade |
| du | manifesterade |
| han / hon / den / det | manifesterade |
| vi | manifesterade |
| ni | manifesterade |
| de | manifesterade |
Supinum
| jag | manifesterat |
| du | manifesterat |
| han / hon / den / det | manifesterat |
| vi | manifesterat |
| ni | manifesterat |
| de | manifesterat |
Imperativ
| — | manifestera |
Passiv
Infinitiv
| — | manifesteras |
Presens
| jag | manifesteras |
| du | manifesteras |
| han / hon / den / det | manifesteras |
| vi | manifesteras |
| ni | manifesteras |
| de | manifesteras |
Preteritum
| jag | manifesterades |
| du | manifesterades |
| han / hon / den / det | manifesterades |
| vi | manifesterades |
| ni | manifesterades |
| de | manifesterades |
Supinum
| jag | manifesterats |
| du | manifesterats |
| han / hon / den / det | manifesterats |
| vi | manifesterats |
| ni | manifesterats |
| de | manifesterats |