Conjugation of livnära
to acquire one's means of subsistence; to make a living, to sustain oneself Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | livnära |
Presens
| jag | livnär |
| du | livnär |
| han / hon / den / det | livnär |
| vi | livnär |
| ni | livnär |
| de | livnär |
Preteritum
| jag | livnärde |
| du | livnärde |
| han / hon / den / det | livnärde |
| vi | livnärde |
| ni | livnärde |
| de | livnärde |
Supinum
| jag | livnärt |
| du | livnärt |
| han / hon / den / det | livnärt |
| vi | livnärt |
| ni | livnärt |
| de | livnärt |
Imperativ
| — | livnär |
Passiv
Infinitiv
| — | livnäras |
Presens
| jag | livnärs |
| du | livnärs |
| han / hon / den / det | livnärs |
| vi | livnärs |
| ni | livnärs |
| de | livnärs |
Preteritum
| jag | livnärdes |
| du | livnärdes |
| han / hon / den / det | livnärdes |
| vi | livnärdes |
| ni | livnärdes |
| de | livnärdes |
Supinum
| jag | livnärts |
| du | livnärts |
| han / hon / den / det | livnärts |
| vi | livnärts |
| ni | livnärts |
| de | livnärts |