Conjugation of kvittera
to give a receipt, to confirm a transaction, to pay back, to return Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | kvittera |
Presens
| jag | kvitterar |
| du | kvitterar |
| han / hon / den / det | kvitterar |
| vi | kvitterar |
| ni | kvitterar |
| de | kvitterar |
Preteritum
| jag | kvitterade |
| du | kvitterade |
| han / hon / den / det | kvitterade |
| vi | kvitterade |
| ni | kvitterade |
| de | kvitterade |
Supinum
| jag | kvitterat |
| du | kvitterat |
| han / hon / den / det | kvitterat |
| vi | kvitterat |
| ni | kvitterat |
| de | kvitterat |
Imperativ
| — | kvittera |
Passiv
Infinitiv
| — | kvitteras |
Presens
| jag | kvitteras |
| du | kvitteras |
| han / hon / den / det | kvitteras |
| vi | kvitteras |
| ni | kvitteras |
| de | kvitteras |
Preteritum
| jag | kvitterades |
| du | kvitterades |
| han / hon / den / det | kvitterades |
| vi | kvitterades |
| ni | kvitterades |
| de | kvitterades |
Supinum
| jag | kvitterats |
| du | kvitterats |
| han / hon / den / det | kvitterats |
| vi | kvitterats |
| ni | kvitterats |
| de | kvitterats |