Conjugation of konka
to go bust, to go bankrupt Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | konka |
Presens
| jag | konkar |
| du | konkar |
| han / hon / den / det | konkar |
| vi | konkar |
| ni | konkar |
| de | konkar |
Preteritum
| jag | konkade |
| du | konkade |
| han / hon / den / det | konkade |
| vi | konkade |
| ni | konkade |
| de | konkade |
Supinum
| jag | konkat |
| du | konkat |
| han / hon / den / det | konkat |
| vi | konkat |
| ni | konkat |
| de | konkat |
Imperativ
| — | konka |