Conjugation of kombinera
to combine (similar senses to English) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | kombinera |
Presens
| jag | kombinerar |
| du | kombinerar |
| han / hon / den / det | kombinerar |
| vi | kombinerar |
| ni | kombinerar |
| de | kombinerar |
Preteritum
| jag | kombinerade |
| du | kombinerade |
| han / hon / den / det | kombinerade |
| vi | kombinerade |
| ni | kombinerade |
| de | kombinerade |
Supinum
| jag | kombinerat |
| du | kombinerat |
| han / hon / den / det | kombinerat |
| vi | kombinerat |
| ni | kombinerat |
| de | kombinerat |
Imperativ
| — | kombinera |
Passiv
Infinitiv
| — | kombineras |
Presens
| jag | kombineras |
| du | kombineras |
| han / hon / den / det | kombineras |
| vi | kombineras |
| ni | kombineras |
| de | kombineras |
Preteritum
| jag | kombinerades |
| du | kombinerades |
| han / hon / den / det | kombinerades |
| vi | kombinerades |
| ni | kombinerades |
| de | kombinerades |
Supinum
| jag | kombinerats |
| du | kombinerats |
| han / hon / den / det | kombinerats |
| vi | kombinerats |
| ni | kombinerats |
| de | kombinerats |