Conjugation of knota
to grumble, to murmur (complain under one's breath) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | knota |
Presens
| jag | knotar |
| du | knotar |
| han / hon / den / det | knotar |
| vi | knotar |
| ni | knotar |
| de | knotar |
Preteritum
| jag | knotade |
| du | knotade |
| han / hon / den / det | knotade |
| vi | knotade |
| ni | knotade |
| de | knotade |
Supinum
| jag | knotat |
| du | knotat |
| han / hon / den / det | knotat |
| vi | knotat |
| ni | knotat |
| de | knotat |
Imperativ
| — | knota |
Passiv
Infinitiv
| — | knotas |
Presens
| jag | knotas |
| du | knotas |
| han / hon / den / det | knotas |
| vi | knotas |
| ni | knotas |
| de | knotas |
Preteritum
| jag | knotades |
| du | knotades |
| han / hon / den / det | knotades |
| vi | knotades |
| ni | knotades |
| de | knotades |
Supinum
| jag | knotats |
| du | knotats |
| han / hon / den / det | knotats |
| vi | knotats |
| ni | knotats |
| de | knotats |