Conjugation of knivhugga
cut with a knife Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | knivhugga |
Presens
| jag | knivhugger |
| du | knivhugger |
| han / hon / den / det | knivhugger |
| vi | knivhugger |
| ni | knivhugger |
| de | knivhugger |
Preteritum
| jag | knivhögg |
| du | knivhögg |
| han / hon / den / det | knivhögg |
| vi | knivhögg |
| ni | knivhögg |
| de | knivhögg |
Supinum
| jag | knivhuggit |
| du | knivhuggit |
| han / hon / den / det | knivhuggit |
| vi | knivhuggit |
| ni | knivhuggit |
| de | knivhuggit |
Imperativ
| — | knivhugg |
Passiv
Infinitiv
| — | knivhuggas |
Presens
| jag | knivhuggs |
| du | knivhuggs |
| han / hon / den / det | knivhuggs |
| vi | knivhuggs |
| ni | knivhuggs |
| de | knivhuggs |
Preteritum
| jag | knivhöggs |
| du | knivhöggs |
| han / hon / den / det | knivhöggs |
| vi | knivhöggs |
| ni | knivhöggs |
| de | knivhöggs |
Supinum
| jag | knivhuggits |
| du | knivhuggits |
| han / hon / den / det | knivhuggits |
| vi | knivhuggits |
| ni | knivhuggits |
| de | knivhuggits |