Conjugation of knäfalla
Aktiv
Infinitiv
| — | knäfalla |
Presens
| jag | knäfaller |
| du | knäfaller |
| han / hon / den / det | knäfaller |
| vi | knäfaller |
| ni | knäfaller |
| de | knäfaller |
Preteritum
| jag | knäföll |
| du | knäföll |
| han / hon / den / det | knäföll |
| vi | knäföll |
| ni | knäföll |
| de | knäföll |
Supinum
| jag | knäfallit |
| du | knäfallit |
| han / hon / den / det | knäfallit |
| vi | knäfallit |
| ni | knäfallit |
| de | knäfallit |
Imperativ
| — | knäfall |
Passiv
Infinitiv
| — | knäfallas |
Presens
| jag | knäfalls |
| du | knäfalls |
| han / hon / den / det | knäfalls |
| vi | knäfalls |
| ni | knäfalls |
| de | knäfalls |
Preteritum
| jag | knäfölls |
| du | knäfölls |
| han / hon / den / det | knäfölls |
| vi | knäfölls |
| ni | knäfölls |
| de | knäfölls |
Supinum
| jag | knäfallits |
| du | knäfallits |
| han / hon / den / det | knäfallits |
| vi | knäfallits |
| ni | knäfallits |
| de | knäfallits |