Conjugation of klappa ihop
collapse, break down Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | klappa ihop |
Presens
| jag | klappar ihop |
| du | klappar ihop |
| han / hon / den / det | klappar ihop |
| vi | klappar ihop |
| ni | klappar ihop |
| de | klappar ihop |
Preteritum
| jag | klappade ihop |
| du | klappade ihop |
| han / hon / den / det | klappade ihop |
| vi | klappade ihop |
| ni | klappade ihop |
| de | klappade ihop |
Supinum
| jag | klappat ihop |
| du | klappat ihop |
| han / hon / den / det | klappat ihop |
| vi | klappat ihop |
| ni | klappat ihop |
| de | klappat ihop |
Imperativ
| — | klappa ihop |
Passiv
Infinitiv
| — | klappas ihop |
Presens
| jag | klappas ihop |
| du | klappas ihop |
| han / hon / den / det | klappas ihop |
| vi | klappas ihop |
| ni | klappas ihop |
| de | klappas ihop |
Preteritum
| jag | klappades ihop |
| du | klappades ihop |
| han / hon / den / det | klappades ihop |
| vi | klappades ihop |
| ni | klappades ihop |
| de | klappades ihop |
Supinum
| jag | klappats ihop |
| du | klappats ihop |
| han / hon / den / det | klappats ihop |
| vi | klappats ihop |
| ni | klappats ihop |
| de | klappats ihop |