Conjugation of klaffa
to come together, to fall into place (in order for something to succeed) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | klaffa |
Presens
| jag | klaffar |
| du | klaffar |
| han / hon / den / det | klaffar |
| vi | klaffar |
| ni | klaffar |
| de | klaffar |
Preteritum
| jag | klaffade |
| du | klaffade |
| han / hon / den / det | klaffade |
| vi | klaffade |
| ni | klaffade |
| de | klaffade |
Supinum
| jag | klaffat |
| du | klaffat |
| han / hon / den / det | klaffat |
| vi | klaffat |
| ni | klaffat |
| de | klaffat |
Imperativ
| — | klaffa |
Passiv
Infinitiv
| — | klaffas |
Presens
| jag | klaffas |
| du | klaffas |
| han / hon / den / det | klaffas |
| vi | klaffas |
| ni | klaffas |
| de | klaffas |
Preteritum
| jag | klaffades |
| du | klaffades |
| han / hon / den / det | klaffades |
| vi | klaffades |
| ni | klaffades |
| de | klaffades |
Supinum
| jag | klaffats |
| du | klaffats |
| han / hon / den / det | klaffats |
| vi | klaffats |
| ni | klaffats |
| de | klaffats |