Conjugation of killa
to itch; to cause a desire to scratch Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | killa |
Presens
| jag | killar |
| du | killar |
| han / hon / den / det | killar |
| vi | killar |
| ni | killar |
| de | killar |
Preteritum
| jag | killade |
| du | killade |
| han / hon / den / det | killade |
| vi | killade |
| ni | killade |
| de | killade |
Supinum
| jag | killat |
| du | killat |
| han / hon / den / det | killat |
| vi | killat |
| ni | killat |
| de | killat |
Imperativ
| — | killa |