Conjugation of kidnappa
/²kiːdˌnapa/to kidnap (to seize and detain a person unlawfully) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | kidnappa |
Presens
| jag | kidnappar |
| du | kidnappar |
| han / hon / den / det | kidnappar |
| vi | kidnappar |
| ni | kidnappar |
| de | kidnappar |
Preteritum
| jag | kidnappade |
| du | kidnappade |
| han / hon / den / det | kidnappade |
| vi | kidnappade |
| ni | kidnappade |
| de | kidnappade |
Supinum
| jag | kidnappat |
| du | kidnappat |
| han / hon / den / det | kidnappat |
| vi | kidnappat |
| ni | kidnappat |
| de | kidnappat |
Imperativ
| — | kidnappa |
Passiv
Infinitiv
| — | kidnappas |
Presens
| jag | kidnappas |
| du | kidnappas |
| han / hon / den / det | kidnappas |
| vi | kidnappas |
| ni | kidnappas |
| de | kidnappas |
Preteritum
| jag | kidnappades |
| du | kidnappades |
| han / hon / den / det | kidnappades |
| vi | kidnappades |
| ni | kidnappades |
| de | kidnappades |
Supinum
| jag | kidnappats |
| du | kidnappats |
| han / hon / den / det | kidnappats |
| vi | kidnappats |
| ni | kidnappats |
| de | kidnappats |