Conjugation of karikera
caricature (represent someone in an exaggerated or distorted manner) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | karikera |
Presens
| jag | karikerar |
| du | karikerar |
| han / hon / den / det | karikerar |
| vi | karikerar |
| ni | karikerar |
| de | karikerar |
Preteritum
| jag | karikerade |
| du | karikerade |
| han / hon / den / det | karikerade |
| vi | karikerade |
| ni | karikerade |
| de | karikerade |
Supinum
| jag | karikerat |
| du | karikerat |
| han / hon / den / det | karikerat |
| vi | karikerat |
| ni | karikerat |
| de | karikerat |
Imperativ
| — | karikera |
Passiv
Infinitiv
| — | karikeras |
Presens
| jag | karikeras |
| du | karikeras |
| han / hon / den / det | karikeras |
| vi | karikeras |
| ni | karikeras |
| de | karikeras |
Preteritum
| jag | karikerades |
| du | karikerades |
| han / hon / den / det | karikerades |
| vi | karikerades |
| ni | karikerades |
| de | karikerades |
Supinum
| jag | karikerats |
| du | karikerats |
| han / hon / den / det | karikerats |
| vi | karikerats |
| ni | karikerats |
| de | karikerats |