Conjugation of kanonisera
canonize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | kanonisera |
Presens
| jag | kanoniserar |
| du | kanoniserar |
| han / hon / den / det | kanoniserar |
| vi | kanoniserar |
| ni | kanoniserar |
| de | kanoniserar |
Preteritum
| jag | kanoniserade |
| du | kanoniserade |
| han / hon / den / det | kanoniserade |
| vi | kanoniserade |
| ni | kanoniserade |
| de | kanoniserade |
Supinum
| jag | kanoniserat |
| du | kanoniserat |
| han / hon / den / det | kanoniserat |
| vi | kanoniserat |
| ni | kanoniserat |
| de | kanoniserat |
Imperativ
| — | kanonisera |
Passiv
Infinitiv
| — | kanoniseras |
Presens
| jag | kanoniseras |
| du | kanoniseras |
| han / hon / den / det | kanoniseras |
| vi | kanoniseras |
| ni | kanoniseras |
| de | kanoniseras |
Preteritum
| jag | kanoniserades |
| du | kanoniserades |
| han / hon / den / det | kanoniserades |
| vi | kanoniserades |
| ni | kanoniserades |
| de | kanoniserades |
Supinum
| jag | kanoniserats |
| du | kanoniserats |
| han / hon / den / det | kanoniserats |
| vi | kanoniserats |
| ni | kanoniserats |
| de | kanoniserats |