Conjugation of kalla in
(Verb) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | kalla in |
Presens
| jag | kallar in |
| du | kallar in |
| han / hon / den / det | kallar in |
| vi | kallar in |
| ni | kallar in |
| de | kallar in |
Preteritum
| jag | kallade in |
| du | kallade in |
| han / hon / den / det | kallade in |
| vi | kallade in |
| ni | kallade in |
| de | kallade in |
Supinum
| jag | kallat in |
| du | kallat in |
| han / hon / den / det | kallat in |
| vi | kallat in |
| ni | kallat in |
| de | kallat in |
Imperativ
| — | kalla in |
Passiv
Infinitiv
| — | kallas in |
Presens
| jag | kallas in |
| du | kallas in |
| han / hon / den / det | kallas in |
| vi | kallas in |
| ni | kallas in |
| de | kallas in |
Preteritum
| jag | kallades in |
| du | kallades in |
| han / hon / den / det | kallades in |
| vi | kallades in |
| ni | kallades in |
| de | kallades in |
Supinum
| jag | kallats in |
| du | kallats in |
| han / hon / den / det | kallats in |
| vi | kallats in |
| ni | kallats in |
| de | kallats in |