Conjugation of kånka
to lug Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | kånka |
Presens
| jag | kånkar |
| du | kånkar |
| han / hon / den / det | kånkar |
| vi | kånkar |
| ni | kånkar |
| de | kånkar |
Preteritum
| jag | kånkade |
| du | kånkade |
| han / hon / den / det | kånkade |
| vi | kånkade |
| ni | kånkade |
| de | kånkade |
Supinum
| jag | kånkat |
| du | kånkat |
| han / hon / den / det | kånkat |
| vi | kånkat |
| ni | kånkat |
| de | kånkat |
Imperativ
| — | kånka |
Passiv
Infinitiv
| — | kånkas |
Presens
| jag | kånkas |
| du | kånkas |
| han / hon / den / det | kånkas |
| vi | kånkas |
| ni | kånkas |
| de | kånkas |
Preteritum
| jag | kånkades |
| du | kånkades |
| han / hon / den / det | kånkades |
| vi | kånkades |
| ni | kånkades |
| de | kånkades |
Supinum
| jag | kånkats |
| du | kånkats |
| han / hon / den / det | kånkats |
| vi | kånkats |
| ni | kånkats |
| de | kånkats |