Conjugation of känneteckna
to characterize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | känneteckna |
Presens
| jag | kännetecknar |
| du | kännetecknar |
| han / hon / den / det | kännetecknar |
| vi | kännetecknar |
| ni | kännetecknar |
| de | kännetecknar |
Preteritum
| jag | kännetecknade |
| du | kännetecknade |
| han / hon / den / det | kännetecknade |
| vi | kännetecknade |
| ni | kännetecknade |
| de | kännetecknade |
Supinum
| jag | kännetecknat |
| du | kännetecknat |
| han / hon / den / det | kännetecknat |
| vi | kännetecknat |
| ni | kännetecknat |
| de | kännetecknat |
Imperativ
| — | känneteckna |
Passiv
Infinitiv
| — | kännetecknas |
Presens
| jag | kännetecknas |
| du | kännetecknas |
| han / hon / den / det | kännetecknas |
| vi | kännetecknas |
| ni | kännetecknas |
| de | kännetecknas |
Preteritum
| jag | kännetecknades |
| du | kännetecknades |
| han / hon / den / det | kännetecknades |
| vi | kännetecknades |
| ni | kännetecknades |
| de | kännetecknades |
Supinum
| jag | kännetecknats |
| du | kännetecknats |
| han / hon / den / det | kännetecknats |
| vi | kännetecknats |
| ni | kännetecknats |
| de | kännetecknats |