Conjugation of känna igen sig
to recognize one's surroundings; to recognize where one is Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | känna igen sig |
Presens
| jag | känner igen sig |
| du | känner igen sig |
| han / hon / den / det | känner igen sig |
| vi | känner igen sig |
| ni | känner igen sig |
| de | känner igen sig |
Preteritum
| jag | kände igen sig |
| du | kände igen sig |
| han / hon / den / det | kände igen sig |
| vi | kände igen sig |
| ni | kände igen sig |
| de | kände igen sig |
Supinum
| jag | känt igen sig |
| du | känt igen sig |
| han / hon / den / det | känt igen sig |
| vi | känt igen sig |
| ni | känt igen sig |
| de | känt igen sig |
Imperativ
| — | känn igen sig |