Conjugation of inviga
initiate (instruct in esoteric knowledge) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inviga |
Presens
| jag | inviger |
| du | inviger |
| han / hon / den / det | inviger |
| vi | inviger |
| ni | inviger |
| de | inviger |
Preteritum
| jag | invigde |
| du | invigde |
| han / hon / den / det | invigde |
| vi | invigde |
| ni | invigde |
| de | invigde |
Supinum
| jag | invigt |
| du | invigt |
| han / hon / den / det | invigt |
| vi | invigt |
| ni | invigt |
| de | invigt |
Imperativ
| — | invig |
Passiv
Infinitiv
| — | invigas |
Presens
| jag | invigs |
| du | invigs |
| han / hon / den / det | invigs |
| vi | invigs |
| ni | invigs |
| de | invigs |
Preteritum
| jag | invigdes |
| du | invigdes |
| han / hon / den / det | invigdes |
| vi | invigdes |
| ni | invigdes |
| de | invigdes |
Supinum
| jag | invigts |
| du | invigts |
| han / hon / den / det | invigts |
| vi | invigts |
| ni | invigts |
| de | invigts |