Conjugation of invänta
to await Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | invänta |
Presens
| jag | inväntar |
| du | inväntar |
| han / hon / den / det | inväntar |
| vi | inväntar |
| ni | inväntar |
| de | inväntar |
Preteritum
| jag | inväntade |
| du | inväntade |
| han / hon / den / det | inväntade |
| vi | inväntade |
| ni | inväntade |
| de | inväntade |
Supinum
| jag | inväntat |
| du | inväntat |
| han / hon / den / det | inväntat |
| vi | inväntat |
| ni | inväntat |
| de | inväntat |
Imperativ
| — | invänta |
Passiv
Infinitiv
| — | inväntas |
Presens
| jag | inväntas |
| du | inväntas |
| han / hon / den / det | inväntas |
| vi | inväntas |
| ni | inväntas |
| de | inväntas |
Preteritum
| jag | inväntades |
| du | inväntades |
| han / hon / den / det | inväntades |
| vi | inväntades |
| ni | inväntades |
| de | inväntades |
Supinum
| jag | inväntats |
| du | inväntats |
| han / hon / den / det | inväntats |
| vi | inväntats |
| ni | inväntats |
| de | inväntats |