Conjugation of intrigera
scheme, connive, plot (cause intrigue) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | intrigera |
Presens
| jag | intrigerar |
| du | intrigerar |
| han / hon / den / det | intrigerar |
| vi | intrigerar |
| ni | intrigerar |
| de | intrigerar |
Preteritum
| jag | intrigerade |
| du | intrigerade |
| han / hon / den / det | intrigerade |
| vi | intrigerade |
| ni | intrigerade |
| de | intrigerade |
Supinum
| jag | intrigerat |
| du | intrigerat |
| han / hon / den / det | intrigerat |
| vi | intrigerat |
| ni | intrigerat |
| de | intrigerat |
Imperativ
| — | intrigera |
Passiv
Infinitiv
| — | intrigeras |
Presens
| jag | intrigeras |
| du | intrigeras |
| han / hon / den / det | intrigeras |
| vi | intrigeras |
| ni | intrigeras |
| de | intrigeras |
Preteritum
| jag | intrigerades |
| du | intrigerades |
| han / hon / den / det | intrigerades |
| vi | intrigerades |
| ni | intrigerades |
| de | intrigerades |
Supinum
| jag | intrigerats |
| du | intrigerats |
| han / hon / den / det | intrigerats |
| vi | intrigerats |
| ni | intrigerats |
| de | intrigerats |