Conjugation of inställa
to heed a summon; to come when someone calls for you Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inställa |
Presens
| jag | inställer |
| du | inställer |
| han / hon / den / det | inställer |
| vi | inställer |
| ni | inställer |
| de | inställer |
Preteritum
| jag | inställde |
| du | inställde |
| han / hon / den / det | inställde |
| vi | inställde |
| ni | inställde |
| de | inställde |
Supinum
| jag | inställt |
| du | inställt |
| han / hon / den / det | inställt |
| vi | inställt |
| ni | inställt |
| de | inställt |
Imperativ
| — | inställ |
Passiv
Infinitiv
| — | inställas |
Presens
| jag | inställs |
| du | inställs |
| han / hon / den / det | inställs |
| vi | inställs |
| ni | inställs |
| de | inställs |
Preteritum
| jag | inställdes |
| du | inställdes |
| han / hon / den / det | inställdes |
| vi | inställdes |
| ni | inställdes |
| de | inställdes |
Supinum
| jag | inställts |
| du | inställts |
| han / hon / den / det | inställts |
| vi | inställts |
| ni | inställts |
| de | inställts |