Conjugation of inrätta
to install, to establish, to organize, to arrange Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inrätta |
Presens
| jag | inrättar |
| du | inrättar |
| han / hon / den / det | inrättar |
| vi | inrättar |
| ni | inrättar |
| de | inrättar |
Preteritum
| jag | inrättade |
| du | inrättade |
| han / hon / den / det | inrättade |
| vi | inrättade |
| ni | inrättade |
| de | inrättade |
Supinum
| jag | inrättat |
| du | inrättat |
| han / hon / den / det | inrättat |
| vi | inrättat |
| ni | inrättat |
| de | inrättat |
Imperativ
| — | inrätta |
Passiv
Infinitiv
| — | inrättas |
Presens
| jag | inrättas |
| du | inrättas |
| han / hon / den / det | inrättas |
| vi | inrättas |
| ni | inrättas |
| de | inrättas |
Preteritum
| jag | inrättades |
| du | inrättades |
| han / hon / den / det | inrättades |
| vi | inrättades |
| ni | inrättades |
| de | inrättades |
Supinum
| jag | inrättats |
| du | inrättats |
| han / hon / den / det | inrättats |
| vi | inrättats |
| ni | inrättats |
| de | inrättats |