Conjugation of innebära
to imply, to mean Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | innebära |
Presens
| jag | innebär |
| du | innebär |
| han / hon / den / det | innebär |
| vi | innebär |
| ni | innebär |
| de | innebär |
Preteritum
| jag | innebar |
| du | innebar |
| han / hon / den / det | innebar |
| vi | innebar |
| ni | innebar |
| de | innebar |
Supinum
| jag | inneburit |
| du | inneburit |
| han / hon / den / det | inneburit |
| vi | inneburit |
| ni | inneburit |
| de | inneburit |
Imperativ
| — | innebär |