Conjugation of inmundiga
to eat or drink (something); to consume (something) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inmundiga |
Presens
| jag | inmundigar |
| du | inmundigar |
| han / hon / den / det | inmundigar |
| vi | inmundigar |
| ni | inmundigar |
| de | inmundigar |
Preteritum
| jag | inmundigade |
| du | inmundigade |
| han / hon / den / det | inmundigade |
| vi | inmundigade |
| ni | inmundigade |
| de | inmundigade |
Supinum
| jag | inmundigat |
| du | inmundigat |
| han / hon / den / det | inmundigat |
| vi | inmundigat |
| ni | inmundigat |
| de | inmundigat |
Imperativ
| — | inmundiga |
Passiv
Infinitiv
| — | inmundigas |
Presens
| jag | inmundigas |
| du | inmundigas |
| han / hon / den / det | inmundigas |
| vi | inmundigas |
| ni | inmundigas |
| de | inmundigas |
Preteritum
| jag | inmundigades |
| du | inmundigades |
| han / hon / den / det | inmundigades |
| vi | inmundigades |
| ni | inmundigades |
| de | inmundigades |
Supinum
| jag | inmundigats |
| du | inmundigats |
| han / hon / den / det | inmundigats |
| vi | inmundigats |
| ni | inmundigats |
| de | inmundigats |