Conjugation of inlemma
to incorporate, to integrate (into some already existing whole – "en-limb") Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inlemma |
Presens
| jag | inlemmar |
| du | inlemmar |
| han / hon / den / det | inlemmar |
| vi | inlemmar |
| ni | inlemmar |
| de | inlemmar |
Preteritum
| jag | inlemmade |
| du | inlemmade |
| han / hon / den / det | inlemmade |
| vi | inlemmade |
| ni | inlemmade |
| de | inlemmade |
Supinum
| jag | inlemmat |
| du | inlemmat |
| han / hon / den / det | inlemmat |
| vi | inlemmat |
| ni | inlemmat |
| de | inlemmat |
Imperativ
| — | inlemma |
Passiv
Infinitiv
| — | inlemmas |
Presens
| jag | inlemmas |
| du | inlemmas |
| han / hon / den / det | inlemmas |
| vi | inlemmas |
| ni | inlemmas |
| de | inlemmas |
Preteritum
| jag | inlemmades |
| du | inlemmades |
| han / hon / den / det | inlemmades |
| vi | inlemmades |
| ni | inlemmades |
| de | inlemmades |
Supinum
| jag | inlemmats |
| du | inlemmats |
| han / hon / den / det | inlemmats |
| vi | inlemmats |
| ni | inlemmats |
| de | inlemmats |