Conjugation of inhändiga
to hand over, deliver, give Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inhändiga |
Presens
| jag | inhändigar |
| du | inhändigar |
| han / hon / den / det | inhändigar |
| vi | inhändigar |
| ni | inhändigar |
| de | inhändigar |
Preteritum
| jag | inhändigade |
| du | inhändigade |
| han / hon / den / det | inhändigade |
| vi | inhändigade |
| ni | inhändigade |
| de | inhändigade |
Supinum
| jag | inhändigat |
| du | inhändigat |
| han / hon / den / det | inhändigat |
| vi | inhändigat |
| ni | inhändigat |
| de | inhändigat |
Imperativ
| — | inhändiga |
Passiv
Infinitiv
| — | inhändigas |
Presens
| jag | inhändigas |
| du | inhändigas |
| han / hon / den / det | inhändigas |
| vi | inhändigas |
| ni | inhändigas |
| de | inhändigas |
Preteritum
| jag | inhändigades |
| du | inhändigades |
| han / hon / den / det | inhändigades |
| vi | inhändigades |
| ni | inhändigades |
| de | inhändigades |
Supinum
| jag | inhändigats |
| du | inhändigats |
| han / hon / den / det | inhändigats |
| vi | inhändigats |
| ni | inhändigats |
| de | inhändigats |