Conjugation of infria
redeem, fulfill Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | infria |
Presens
| jag | infriar |
| du | infriar |
| han / hon / den / det | infriar |
| vi | infriar |
| ni | infriar |
| de | infriar |
Preteritum
| jag | infriade |
| du | infriade |
| han / hon / den / det | infriade |
| vi | infriade |
| ni | infriade |
| de | infriade |
Supinum
| jag | infriat |
| du | infriat |
| han / hon / den / det | infriat |
| vi | infriat |
| ni | infriat |
| de | infriat |
Imperativ
| — | infria |
Passiv
Infinitiv
| — | infrias |
Presens
| jag | infrias |
| du | infrias |
| han / hon / den / det | infrias |
| vi | infrias |
| ni | infrias |
| de | infrias |
Preteritum
| jag | infriades |
| du | infriades |
| han / hon / den / det | infriades |
| vi | infriades |
| ni | infriades |
| de | infriades |
Supinum
| jag | infriats |
| du | infriats |
| han / hon / den / det | infriats |
| vi | infriats |
| ni | infriats |
| de | infriats |