Conjugation of infatta
enclose, frame (surround something with something) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | infatta |
Presens
| jag | infattar |
| du | infattar |
| han / hon / den / det | infattar |
| vi | infattar |
| ni | infattar |
| de | infattar |
Preteritum
| jag | infattade |
| du | infattade |
| han / hon / den / det | infattade |
| vi | infattade |
| ni | infattade |
| de | infattade |
Supinum
| jag | infattat |
| du | infattat |
| han / hon / den / det | infattat |
| vi | infattat |
| ni | infattat |
| de | infattat |
Imperativ
| — | infatta |
Passiv
Infinitiv
| — | infattas |
Presens
| jag | infattas |
| du | infattas |
| han / hon / den / det | infattas |
| vi | infattas |
| ni | infattas |
| de | infattas |
Preteritum
| jag | infattades |
| du | infattades |
| han / hon / den / det | infattades |
| vi | infattades |
| ni | infattades |
| de | infattades |
Supinum
| jag | infattats |
| du | infattats |
| han / hon / den / det | infattats |
| vi | infattats |
| ni | infattats |
| de | infattats |