Conjugation of inbegripa
to include, to involve Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | inbegripa |
Presens
| jag | inbegriper |
| du | inbegriper |
| han / hon / den / det | inbegriper |
| vi | inbegriper |
| ni | inbegriper |
| de | inbegriper |
Preteritum
| jag | inbegrep |
| du | inbegrep |
| han / hon / den / det | inbegrep |
| vi | inbegrep |
| ni | inbegrep |
| de | inbegrep |
Supinum
| jag | inbegripit |
| du | inbegripit |
| han / hon / den / det | inbegripit |
| vi | inbegripit |
| ni | inbegripit |
| de | inbegripit |
Imperativ
| — | inbegrip |
Passiv
Infinitiv
| — | inbegripas |
Presens
| jag | inbegrips |
| du | inbegrips |
| han / hon / den / det | inbegrips |
| vi | inbegrips |
| ni | inbegrips |
| de | inbegrips |
Preteritum
| jag | inbegreps |
| du | inbegreps |
| han / hon / den / det | inbegreps |
| vi | inbegreps |
| ni | inbegreps |
| de | inbegreps |
Supinum
| jag | inbegripits |
| du | inbegripits |
| han / hon / den / det | inbegripits |
| vi | inbegripits |
| ni | inbegripits |
| de | inbegripits |