Conjugation of igga
to igg, to ignore (often a person) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | igga |
Presens
| jag | iggar |
| du | iggar |
| han / hon / den / det | iggar |
| vi | iggar |
| ni | iggar |
| de | iggar |
Preteritum
| jag | iggade |
| du | iggade |
| han / hon / den / det | iggade |
| vi | iggade |
| ni | iggade |
| de | iggade |
Supinum
| jag | iggat |
| du | iggat |
| han / hon / den / det | iggat |
| vi | iggat |
| ni | iggat |
| de | iggat |
Imperativ
| — | igga |
Passiv
Infinitiv
| — | iggas |
Presens
| jag | iggas |
| du | iggas |
| han / hon / den / det | iggas |
| vi | iggas |
| ni | iggas |
| de | iggas |
Preteritum
| jag | iggades |
| du | iggades |
| han / hon / den / det | iggades |
| vi | iggades |
| ni | iggades |
| de | iggades |
Supinum
| jag | iggats |
| du | iggats |
| han / hon / den / det | iggats |
| vi | iggats |
| ni | iggats |
| de | iggats |