Conjugation of idissla
/²iːdˌɪsla/to extend excessively, to drag out the treatment of something Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | idissla |
Presens
| jag | idisslar |
| du | idisslar |
| han / hon / den / det | idisslar |
| vi | idisslar |
| ni | idisslar |
| de | idisslar |
Preteritum
| jag | idisslade |
| du | idisslade |
| han / hon / den / det | idisslade |
| vi | idisslade |
| ni | idisslade |
| de | idisslade |
Supinum
| jag | idisslat |
| du | idisslat |
| han / hon / den / det | idisslat |
| vi | idisslat |
| ni | idisslat |
| de | idisslat |
Imperativ
| — | idissla |
Passiv
Infinitiv
| — | idisslas |
Presens
| jag | idisslas |
| du | idisslas |
| han / hon / den / det | idisslas |
| vi | idisslas |
| ni | idisslas |
| de | idisslas |
Preteritum
| jag | idisslades |
| du | idisslades |
| han / hon / den / det | idisslades |
| vi | idisslades |
| ni | idisslades |
| de | idisslades |
Supinum
| jag | idisslats |
| du | idisslats |
| han / hon / den / det | idisslats |
| vi | idisslats |
| ni | idisslats |
| de | idisslats |