Conjugation of hvila
obsolete spelling of vila Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | hvila |
Presens
| jag | hvilar |
| du | hvilar |
| han / hon / den / det | hvilar |
| vi | hvilar |
| ni | hvilar |
| de | hvilar |
Preteritum
| jag | hvilade |
| du | hvilade |
| han / hon / den / det | hvilade |
| vi | hvilade |
| ni | hvilade |
| de | hvilade |
Supinum
| jag | hvilat |
| du | hvilat |
| han / hon / den / det | hvilat |
| vi | hvilat |
| ni | hvilat |
| de | hvilat |
Imperativ
| — | hvila |
Passiv
Infinitiv
| — | hvilas |
Presens
| jag | hvilas |
| du | hvilas |
| han / hon / den / det | hvilas |
| vi | hvilas |
| ni | hvilas |
| de | hvilas |
Preteritum
| jag | hvilades |
| du | hvilades |
| han / hon / den / det | hvilades |
| vi | hvilades |
| ni | hvilades |
| de | hvilades |
Supinum
| jag | hvilats |
| du | hvilats |
| han / hon / den / det | hvilats |
| vi | hvilats |
| ni | hvilats |
| de | hvilats |