Conjugation of huka
to go down into or be in a (half) sitting position; to squat, to crouch Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | huka |
Presens
| jag | hukar |
| du | hukar |
| han / hon / den / det | hukar |
| vi | hukar |
| ni | hukar |
| de | hukar |
Preteritum
| jag | hukade |
| du | hukade |
| han / hon / den / det | hukade |
| vi | hukade |
| ni | hukade |
| de | hukade |
Supinum
| jag | hukat |
| du | hukat |
| han / hon / den / det | hukat |
| vi | hukat |
| ni | hukat |
| de | hukat |
Imperativ
| — | huka |
Passiv
Infinitiv
| — | hukas |
Presens
| jag | hukas |
| du | hukas |
| han / hon / den / det | hukas |
| vi | hukas |
| ni | hukas |
| de | hukas |
Preteritum
| jag | hukades |
| du | hukades |
| han / hon / den / det | hukades |
| vi | hukades |
| ni | hukades |
| de | hukades |
Supinum
| jag | hukats |
| du | hukats |
| han / hon / den / det | hukats |
| vi | hukats |
| ni | hukats |
| de | hukats |