Conjugation of hissa
to celebrate someone by tossing them in the air Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | hissa |
Presens
| jag | hissar |
| du | hissar |
| han / hon / den / det | hissar |
| vi | hissar |
| ni | hissar |
| de | hissar |
Preteritum
| jag | hissade |
| du | hissade |
| han / hon / den / det | hissade |
| vi | hissade |
| ni | hissade |
| de | hissade |
Supinum
| jag | hissat |
| du | hissat |
| han / hon / den / det | hissat |
| vi | hissat |
| ni | hissat |
| de | hissat |
Imperativ
| — | hissa |
Passiv
Infinitiv
| — | hissas |
Presens
| jag | hissas |
| du | hissas |
| han / hon / den / det | hissas |
| vi | hissas |
| ni | hissas |
| de | hissas |
Preteritum
| jag | hissades |
| du | hissades |
| han / hon / den / det | hissades |
| vi | hissades |
| ni | hissades |
| de | hissades |
Supinum
| jag | hissats |
| du | hissats |
| han / hon / den / det | hissats |
| vi | hissats |
| ni | hissats |
| de | hissats |