Conjugation of helgonförklara
to canonize Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | helgonförklara |
Presens
| jag | helgonförklarar |
| du | helgonförklarar |
| han / hon / den / det | helgonförklarar |
| vi | helgonförklarar |
| ni | helgonförklarar |
| de | helgonförklarar |
Preteritum
| jag | helgonförklarade |
| du | helgonförklarade |
| han / hon / den / det | helgonförklarade |
| vi | helgonförklarade |
| ni | helgonförklarade |
| de | helgonförklarade |
Supinum
| jag | helgonförklarat |
| du | helgonförklarat |
| han / hon / den / det | helgonförklarat |
| vi | helgonförklarat |
| ni | helgonförklarat |
| de | helgonförklarat |
Imperativ
| — | helgonförklara |
Passiv
Infinitiv
| — | helgonförklaras |
Presens
| jag | helgonförklaras |
| du | helgonförklaras |
| han / hon / den / det | helgonförklaras |
| vi | helgonförklaras |
| ni | helgonförklaras |
| de | helgonförklaras |
Preteritum
| jag | helgonförklarades |
| du | helgonförklarades |
| han / hon / den / det | helgonförklarades |
| vi | helgonförklarades |
| ni | helgonförklarades |
| de | helgonförklarades |
Supinum
| jag | helgonförklarats |
| du | helgonförklarats |
| han / hon / den / det | helgonförklarats |
| vi | helgonförklarats |
| ni | helgonförklarats |
| de | helgonförklarats |