Conjugation of halka
to slip (lose one's footing) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | halka |
Presens
| jag | halkar |
| du | halkar |
| han / hon / den / det | halkar |
| vi | halkar |
| ni | halkar |
| de | halkar |
Preteritum
| jag | halkade |
| du | halkade |
| han / hon / den / det | halkade |
| vi | halkade |
| ni | halkade |
| de | halkade |
Supinum
| jag | halkat |
| du | halkat |
| han / hon / den / det | halkat |
| vi | halkat |
| ni | halkat |
| de | halkat |
Imperativ
| — | halka |
Passiv
Infinitiv
| — | halkas |
Presens
| jag | halkas |
| du | halkas |
| han / hon / den / det | halkas |
| vi | halkas |
| ni | halkas |
| de | halkas |
Preteritum
| jag | halkades |
| du | halkades |
| han / hon / den / det | halkades |
| vi | halkades |
| ni | halkades |
| de | halkades |
Supinum
| jag | halkats |
| du | halkats |
| han / hon / den / det | halkats |
| vi | halkats |
| ni | halkats |
| de | halkats |