Conjugation of höja
to raise; make something higher Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | höja |
Presens
| jag | höjer |
| du | höjer |
| han / hon / den / det | höjer |
| vi | höjer |
| ni | höjer |
| de | höjer |
Preteritum
| jag | höjde |
| du | höjde |
| han / hon / den / det | höjde |
| vi | höjde |
| ni | höjde |
| de | höjde |
Supinum
| jag | höjt |
| du | höjt |
| han / hon / den / det | höjt |
| vi | höjt |
| ni | höjt |
| de | höjt |
Imperativ
| — | höj |
Passiv
Infinitiv
| — | höjas |
Presens
| jag | höjs |
| du | höjs |
| han / hon / den / det | höjs |
| vi | höjs |
| ni | höjs |
| de | höjs |
Preteritum
| jag | höjdes |
| du | höjdes |
| han / hon / den / det | höjdes |
| vi | höjdes |
| ni | höjdes |
| de | höjdes |
Supinum
| jag | höjts |
| du | höjts |
| han / hon / den / det | höjts |
| vi | höjts |
| ni | höjts |
| de | höjts |