Conjugation of högtidlighålla
celebrate, commemorate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | högtidlighålla |
Presens
| jag | högtidlighåller |
| du | högtidlighåller |
| han / hon / den / det | högtidlighåller |
| vi | högtidlighåller |
| ni | högtidlighåller |
| de | högtidlighåller |
Preteritum
| jag | högtidlighöll |
| du | högtidlighöll |
| han / hon / den / det | högtidlighöll |
| vi | högtidlighöll |
| ni | högtidlighöll |
| de | högtidlighöll |
Supinum
| jag | högtidlighållit |
| du | högtidlighållit |
| han / hon / den / det | högtidlighållit |
| vi | högtidlighållit |
| ni | högtidlighållit |
| de | högtidlighållit |
Imperativ
| — | högtidlighåll |
Passiv
Infinitiv
| — | högtidlighållas |
Presens
| jag | högtidlighålls |
| du | högtidlighålls |
| han / hon / den / det | högtidlighålls |
| vi | högtidlighålls |
| ni | högtidlighålls |
| de | högtidlighålls |
Preteritum
| jag | högtidlighölls |
| du | högtidlighölls |
| han / hon / den / det | högtidlighölls |
| vi | högtidlighölls |
| ni | högtidlighölls |
| de | högtidlighölls |
Supinum
| jag | högtidlighållits |
| du | högtidlighållits |
| han / hon / den / det | högtidlighållits |
| vi | högtidlighållits |
| ni | högtidlighållits |
| de | högtidlighållits |