Conjugation of gudomliggöra
to deify, to divinize (by means of theosis or divinization) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | gudomliggöra |
Presens
| jag | gudomliggör |
| du | gudomliggör |
| han / hon / den / det | gudomliggör |
| vi | gudomliggör |
| ni | gudomliggör |
| de | gudomliggör |
Preteritum
| jag | gudomliggjorde |
| du | gudomliggjorde |
| han / hon / den / det | gudomliggjorde |
| vi | gudomliggjorde |
| ni | gudomliggjorde |
| de | gudomliggjorde |
Supinum
| jag | gudomliggjort |
| du | gudomliggjort |
| han / hon / den / det | gudomliggjort |
| vi | gudomliggjort |
| ni | gudomliggjort |
| de | gudomliggjort |
Imperativ
| — | gudomliggör |
Passiv
Infinitiv
| — | gudomliggöras |
Presens
| jag | gudomliggörs |
| du | gudomliggörs |
| han / hon / den / det | gudomliggörs |
| vi | gudomliggörs |
| ni | gudomliggörs |
| de | gudomliggörs |
Preteritum
| jag | gudomliggjordes |
| du | gudomliggjordes |
| han / hon / den / det | gudomliggjordes |
| vi | gudomliggjordes |
| ni | gudomliggjordes |
| de | gudomliggjordes |
Supinum
| jag | gudomliggjorts |
| du | gudomliggjorts |
| han / hon / den / det | gudomliggjorts |
| vi | gudomliggjorts |
| ni | gudomliggjorts |
| de | gudomliggjorts |